شیرینی لحظه رسیدن
خیلی وقت های توی زندگی مسیر صاف نیست ،مجبور میشیم کلی بالا پایین بریم بهمون سخت بگذره خم بشیم حتی گاهی سینه خیز بریم !
اما بزار یه چیزی رو بهت بگم : می ارزه !
خیلی جاها ترسیدم از ادامه مسیرم . احساس کردم تنهاترینم یا لبه ی یه پرتگاه وایسادم و همه جا رو مه گرفته ، نه میتونستم برم عقب چون پشت سرمو نمیدیدم چون نداشتمش و نه میتونستم پامو بردارم و برم جلو چون مطمئن نبودم .
شرایط همیشه دلخواه ما پیش نمیره اما اینو از من بشنو : تو نباید به سختی های اون لحظه فکر کنی ، این فقط یه لحظه است یه اتفاق که تموم میشه پس بهش فکر نکن . تو میتونی وایسی خودت رو بغل کنی استراحت کنی و بعد پاشی و ادامه بدی .یادت باشه توی تموم لحظه های سختت به شیرینی پایان فکر کنی به تشویق حضار به لبخند خودت به شیرینی لحظه رسیدن.
هر وقت هر چی سخت شد به این فکر کردم که اگه بشه چی سحر ؟ اگه از پسش بربیای چی ؟
و چیزی نمیتونست منو به اندازه “ لحظه لمس رسیدن ” راغب کنه که ادامه بدم !
پس قرارمون شد چی ؟ اینکه هروقت زندگی سخت شد بعد از استراحت ، سعی کنیم به تموم شدن این سختی فکر کنیم به جشن بعدش به اهداف بعدش به رضایت بعدش به آرامش بعدش .امیدوارم هرجای زندگی که هستی دست خودت رو بگیری و خودت رو بلند کنی جانم ./